2. کم پیش می‌آید در نشست‌ها و میزگردها، جملاتی بشنویم که در خاطرمان بماند و بعدها هم بتوانیم مرورش کنیم.

3. دکتر شکرخواه قبلاً هم گفته بود که « وقتی مطلبی روی وب می‌گذارید، به دنیا سلام می‌کنید...» اما این بار گویا با آهنگ دیگری گفت. او اینطور توضیح ‌داد که وقتی هرکدام از ما، صاحب یک آدرس URL می‌شویم، تمام مردم دنیا  می‌توانند به ما سربزنند. فکرنکنید وقتی سایت یا وبلاگی فعال می‌کنید فقط در سازمان خود دوباره متولد می‌شوید، وقتی مطلبی روی وب می‌گذارید، دارید به دنیا سلام می‌کنید...»

4. پیش خودم فکرکردم حالا که قراراست به دنیا سلام کنم، هم باید یادم باشد که «هر روز سلام کنم» تا چراغ‌ این آبادی هرروز روشن بماند و مردم یادشان نرود که یک نفر هم دارد در این گوشه دنیا نفس می‌کشد. دیگر اینکه یادم باشد «به کسی پیشنهاد نکنم در وب متولد شود، مگر اینکه بتواند هر روز چندبار، آنهم باصدای بلند، سلام کند» چون وقتی به این دنیا آمد، می‌بیند که اگر یک روز خانه نباشد، انگار یک عمر نبوده و دیگر کسی نمی‌شناسدش.