توقعات آنلاین
می خواستم اولین نوشته هایم چیزهای دیگری باشد. ولی این روزها در شرایطی قرارگرفته ام و نکاتی را تجربه می کنم که نمی توانم ناگفته از کنار آنها بگذرم. درست است که شاید خیلی به حوزه نشر این وبلاگ ربطی ندارد ولی به گمانم آغاز به کار در مرکز تجارت الکترونیک ایران که اولین پروژه ملی در این عرصه است، و راهاندازی بخشی با عنوان ارتباطات راهبردی در این مرکز (که آنهم بیسابقه است)، تجربه بزرگی باشد، هم بزرگ و هم تازه....
هر روز تجربیات تازه ای پیدا می کنم و بیشتر از دیروز یادمیگیرم که در یک محیط حرفهای با توقعات خاصی که در آن هست، چطور باید بتوانم خودم را بهروز نگهدارم. اصلاً اینجا آنقدر سرعت تبادل اطاعات بالاست و آنقدر توقعات، آنلاین است که نمیتوانم بهروز بودن را فراموش کنم...
هر روز باید آخرین تحولاتی که در زمینه ارتباطات سراغ دارم را بازنگری کنم و از آنها در جریان کار استفادهکنم. اینجاست که باید نظریههایی را که تا بهحال فقط میخواندم، در عرصهی حرفهای تجربه کنم.
یادم میآید از همان ابتدا که به سراغ ارتباطات آمدم، نه به دنبال روزنامهنگاری بودم و نه روابط عمومی. چیز دیگری میخواستم... آن روزها اسمش را «ارتباطات محض» گذاشته بودم و حالا میبینم که خودِ خودِ ارتباطات و برنامهریزیهای ارتباطی را میتوانم در عبارت دیگری پیداکنم... که حالا اسمش را میگذارم «ارتباطات راهبردی» و بعدها به مختصات بیشتری از آن اشاره خواهم کرد...
